|
ترسم از اينكه بميرم ترا سير نبينم ترسم از اينكه بميرم ترا با دلم ،همدل نبينم تو باغچه ي قلبت گل خنده نبينم ابر بهاری شوم ترا تشنه ی باران نبینم یوسف گمگشته شوم ترا پیر کنعان نبینم (دل سوخته ای ازدلم پرسید افسانه تخلص شعری توست : دل بگفتا :زندگی و خودم افسانه ای بیش نیستیم .شاید بعد مرگم هستی شوم ) ادامه ... + نوشته شده توسط افسانه در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 و ساعت
15:28 |
به دل گفتم چه بناممش؟
گفتا :پسر بخوانش! عقل ، فرياد برآورد كه پسر آن بود كه : (پ) پيرو پدر باشد (س )از سلاله ي پدر باشد ( ر ) رفيق تنهايي پدر بود دگر باره دل ندا در داد كه همدم و يار و مونست بخوان ! عقل فغان برآورد : دل ترا مونس و همدمي نبود ، چون با تو صادق و بي ريا نبود. گفتم پس چه بخانمش : عقل پيش دستي كرد و گفت { قاتل } بخوانش ! تنم لرزيد . گفتم چرا اينگونه ؟ گفتا : ( ق ) چون الف قامت ترا شكست ( ا ) آبروي تو بنزد اغيار بباد داد ( ت ) تكيه گاهي نبود براي تو بوقت شكستن ( ل ) لاف بود هر آنچه با تو گفتا دل چون اين بشنيد ، لب فرو بست و بيصدا ، تنها در گوشه ي سينه بسوخت + نوشته شده توسط افسانه در سه شنبه هفدهم بهمن 1385 و ساعت
11:3 |
آغاز کن زندگی را
اگر راهی برایت مانده باشد پرواز کن به شهر قصه ها اگر بالی برایت مانده باشد فریاد کن از تنهایی اگر بغضی به گلویت مانده باشد آواز کن خدایت اگر خدایی برایت مانده باشد نماز کن به درگاهش اگر عذری برایت مانده باشد افشاء کن حقیقت اگر مهری به قلبت مانده باشد در خاک کن در خاک کن جسم رنجورم اگر هنوز کینی به قلبت مانده باشد
+ نوشته شده توسط افسانه در سه شنبه هفدهم بهمن 1385 و ساعت
0:5 |
قلب بلورین خویش را بدستانش دادم. گفتم : هر آنچه خواهی دز آن عیان خواهی دید. ازهر سو که بر آن بنگری درون برونش همان بینی گفتم غبار فراموشی از آن بزدای تا نقش خویش بر آن بینی گفتا چه بیرنگ و ساده است تکه سنگی برداشت تا نقشی ورنگی نو بر آن نگارد دریغ و دریغ که ...
+ نوشته شده توسط افسانه در شنبه چهاردهم بهمن 1385 و ساعت
0:57 |
روز مرگ چو سپارید به خاکم مفشانید اشکی بر سر خاکم مگذارید گلی بر سر گورم مسرایید مویه و نوحه روز فراقم وقت رفتن مکنید هرگز زقفا نگاهم اشک حسرت آه ندمت به چه کارم آید کنون ...
<< تقدیم به اون که بی بهانه مرا شکست >> + نوشته شده توسط افسانه در دوشنبه نهم بهمن 1385 و ساعت
23:47 |
گفتا هرچه بیادگار ازم داری پس بده بخصوص همدم و یارش اینو گفت آنچه بود و نبود براشون دادم گفتم شاید اینا را بتونید ازم بگیرید ولی آنچه بدل دارم چسان خواهید گرفت مگر به روز مرگ که آرزوی مرگم کنید به روز و شب
+ نوشته شده توسط افسانه در سه شنبه سوم بهمن 1385 و ساعت
20:45 |
مطالب پيشين |
درباره وبلاگ
هميشه به اوني كه بدست مياري
فكر نكن . به اوني كه در مقابلش از دست ميدي فكر كن آيا ارزش از دست دادنشو داره
|
