خزان ايام بر بهار هستي ات متصل بادا

غم ايام ز لوح تقديرت منفصل بادا

خدایش دلم نمی خاس تو این ماه چیزی بنویسم .

چون ؟

اومدم . اما باچشم گریان اومدم .

   اومدم . اما بادلی نالان اومدم .

------------------------------------

رفته بودم  تا که مهمانش شوم!

قرص نانی یابم و هم خوانش شوم

رفته بودم تا که محرم اسرارش شوم

دربر نامردمان انصارش شوم

...

دردیمی کیمسیه سویلیه بولمه دیم

(نتونستم درد خویش را به کسی بگویم )

سودان اصلا اورکدن آتا بولمه دیم

(نتونستم عشق ترا ازدلم بیرون کنم )

سن گیدن یوللارا

( راهی را که تو رفتی )

سن سچن یوللارا

( راهی را که تو انتخاب کردی )

من گئلامدیم

( نتونستم من بیام )

افسانه کیمین

(بسان افسانه )

هجران یولونا  ایاق قویامادیم

نتونستم به راه هجران پا بذارم

آراز اؤچؤن

( تقدیم به آراز )

اؤز بويوكليقان باقشلارسان اير اشتباهلارم اولسا

به بزرگواري خويش اميدوارم مرا ببخشي اگر اشتباهاتي  داشته باشه

من برات پروانه میشم

بعد مرگم واست افسانه میشم

همه اما،  يكي ميشم

...

غربت صداي تو

غم نهفته در نگاه تو

زده آتيش به پيكرم

راز نگفته بر زبان تو

بغض گرفته راه گلوی تو

زده آتیش به پیکرم

ادامه...

عمریست دلبسته ی دلبستگی هاتم

 عمریست خسته ی  جور و جفاتم

 عمریست وقف تو کردم

 همه ی ایام شبابم

 عمریست صرف تو کردم

 همه ی شور و نشاطم

عمریست دستت بگرفتم

که نیفتی ز پا هرگز

حال که افتاده ام از پا

بگرفتی دست خویش زدستم

حال که افتاده ام از پا

 بگذشتی و بشکستی

پل پشت سرت را

بی من همه ایام بکامت باد

سختی و مشقت دور ز راهت باد

باقی عمرم همه بقای عمرت باد

قلب منه بشکسته فرش زیر پایت باد

مژگان ترم جاروب غبار راهت باد

 ادامه...

گفتا :پسر بخوانش!

عقل ، فرياد برآورد كه پسر آن بود كه :

(پ) پيرو پدر باشد

(س )از سلاله ي پدر باشد

( ر ) رفيق تنهايي پدر بود

دگر باره دل ندا در داد كه همدم و يار و مونست بخوان !

عقل فغان برآورد : دل ترا مونس و همدمي نبود ، چون با تو صادق و بي ريا نبود.

گفتم پس چه بخانمش : عقل پيش دستي كرد و گفت { قاتل } بخوانش !

تنم لرزيد . گفتم چرا اينگونه ؟

گفتا : ( ق ) چون الف قامت ترا شكست

         ( ا ) آبروي تو بنزد اغيار بباد داد

         ( ت ) تكيه گاهي نبود براي تو بوقت شكستن

         ( ل ) لاف بود هر آنچه با تو گفتا

دل چون اين بشنيد ، لب فرو بست و بيصدا ، تنها در گوشه ي سينه بسوخت

                        اگر راهی برایت مانده باشد

پرواز کن به شهر قصه ها

                       اگر بالی برایت مانده باشد

فریاد کن از تنهایی

                       اگر بغضی به گلویت مانده باشد

آواز کن خدایت

                       اگر خدایی برایت مانده باشد

نماز کن به درگاهش

                       اگر عذری برایت مانده باشد

افشاء کن حقیقت

                      اگر مهری به قلبت مانده باشد

در خاک کن

در خاک کن

                      جسم رنجورم

                      اگر هنوز کینی به قلبت مانده باشد

روز مرگ چو سپارید به خاکم

مفشانید اشکی بر سر خاکم

مگذارید گلی بر سر گورم

مسرایید مویه و نوحه روز فراقم

وقت رفتن مکنید هرگز زقفا نگاهم

اشک حسرت

آه ندمت

به چه کارم آید کنون

...

<< تقدیم به اون که بی بهانه مرا شکست >>

گفتا هرچه بیادگار ازم داری

پس بده

بخصوص همدم و یارش اینو گفت

آنچه بود و نبود براشون دادم

گفتم شاید اینا را بتونید

ازم بگیرید

ولی آنچه بدل دارم

چسان خواهید گرفت

مگر به روز مرگ

که آرزوی مرگم کنید

به روز و شب

گفتگوی من و ...

گفتم :عزیزترینمی
گفتا :چرا؟
گفتم :چون عزیزمو بهت داده ام
گفتم :عمرمی
گفتا :چرا؟
گفتم :چون جونمو بهت داده ام
گفتم :بی تو هیچم
گفتا :چرا؟
گفتم :چون . دار و ندارمو بهت داده ام
گفتم :با من بساز
گفتا :چرا؟
گفتم :چون ساز و آوازم تویی

گفتم :مرا بنواز

گفتا : چرا؟

گفتم : چون ساز و آوازم در دستان توست

گفتم : اختر تابناک شبهای تارم تویی

گفتا : چرا؟

گفتم: چون ماه کهکشان هستی ام رابهت داده ام

گفتم : گرمی بخش روزهایم تویی

گفتا : چرا؟

گفتم : چون آفتاب حیاتم را بهت داده ام

گفتم : به وقت مرگ آخرین نگاهم تو باش

گفتم : چون درچشمان تو عمر دوباره می بینم 
 

 دیوانه ی چشمان تو بوده

 دلم اسیر میخانه بوده

 اسیر میخانه ی قلب تو بوده

 خون دلم درپیمانه بوده

 پیمانه ام در دستان تو بوده

 پیمانه ام شکستی کودکانه

 از من گذشتی بی بهانه

 دل چیست ؟

                 گویمت کاشانه ی توست .

دل چیست ؟

                گویمت ماُمن کودکانه ی توست .

دل چیست ؟

                گویمت آماج تیر بی بهانه ی توست .

دل چیست ؟

                گویمت خلوت عاشقانه ی توست . 

دل چیست ؟

                گویمت پناه صادقانه ی توست .

دل چیست ؟

                گویمت بازیچه ی کلام فریبانه ی توست .

                          ادامه دارد .

 تقدیم برای آنکه در عین صداقت فریبم داد .

                ...

از اینکه مدتی نبودم از همه ی دل سوختگان پوزش می طلبم .

راستی سهم شما از زندگی چیست ؟

ساختن ؟

سوختن ؟

سوزاندن ؟

باختن ؟

بردن ؟

...

نمی دانم .

ولی ایکاش بسان من نبود .

ایکاش :

شبتان بسان شب من بی ستاره نبود .

غمتان بی بهانه نبود .

لبتان . لب خاموش نبود .

دلتان با غصه هم آغوش نبود .

...

خونه ی دل واسه دردام تنگ شده

دل عاشقش واسه من سنگ شده

دیگه زندگی واسم بیرنگ شده

همه حرفاش پر نیرنگ شده

       سلامت می کنم ای دوست :

                                            به گرمی آقتاب ظهر تابستان

                                            به داغی ریگ های بیابان

                                            به لطافت شبنم صبحگاهان

                                            به صداقت کلام کودکان

                                            به پاکی ترنم باران

                                            ...

                                            ادامه دارد

دیروز.امروز.فردا

دیروز : حسرت لحظه های آن را می خوریم .

امروز : خسته ونالان از لحظه، لحظه ي آن هستيم

فردا   : به اميد آن لحظه شماري مي كنيم

پس بياييد ، قدر لحظه هاي امروز را بدانيم ،واز لحظه ، لحظه ي آن

 كمال بهره را ببريم . تا فردا حسرت اين لحظه ها را نخوريم. 

بي تو من

           دارم از دستت

                                        شكوه ی بسيار

                 دارم   ازهجرت 

                                          قلبي بيمار

                 بی تو من

                                           خسته ام از اين همه

                                           ظلم وآزار

                 گيرم تو

                                           هستي شاد با دگران

                                           كي گيرن جاي من

                                           درقلبت اغيار

                بي تو من

                                            خسته ام

                                            خسته از اين وآن

                بي تو من

                                             دلگيرم

                                             از دهر و زمان

                بي تومن

                                              تنهايم

                                              تنها تر ين خلق عالم

مرگ قو

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

بی تو تنهام

ادامه دارد

ایکاش

ایکاش هزار ، هزار جان داشتمي

تا جمله فداي حسن جمالت ساختمي

ایکاش هزار ، هزار دل داشتمي

تا ذره ذره ي خاك كويت ساختمي

ایکاش هزار ، هزار ديده داشتمي

تا ستاره بر سقف خانه ات ساختمي

ایکاش هزار ، هزار سر داشتمي

تا جمله قربان قدم هايت ساختمي

ايكاش و صد كاش ، آرزو داشتمي

وقت مردن سر به دامانت داشتمي

فریب

ترسم از آن دم

که زند در دیوار دلت

مرد غریبی

نغمه ها سر دهد

از شور و شیدایی خود

هر کدام . . .

آلوده به فریبی

 ازبراي چه قلبت مي طپد

هوس

مرغ دلم را بگذار اسير قفس باشد

چونكه كرده ام عادت

به تو و بي تو يك دم نفس نباشد

هرچه گفتي كه بگيرم

از لعل لبت بوسه

گلبرگی ازگل لبت نچیدم

چون به سينه ام هوس نباشد

گفتا : عشق و زندگي يعني چه ؟

گفتم :

عشق يعني : ماندن

زندگي يعني : رفتن

عشق يعني : بقا

زندگي يعني : فنا

گفتم :

          با عشق هميشه نميشه زندگي را يافت .

          ولي توي زندگي ميشه عشق را يافت .

خنده اي كرد وبرفت ...

من و تو

شقایق

توگلی یا باغبان ؟

زندگی

غروب زندگی

 بیرون نرود مهر تو ، گرخون رود ازدل

مهر تو ، نه خون است ، که بیرون رود ازدل

افسانه شد از بی خردی در همه ی شهر

گفت آن که : غم عشق به افسون رود از دل

                            نگاه

                    دو نگاهی که کردمت همه عمر

           نرود تا قیامت از یادم

          نگه اولین ، که دل بردی

           نگه آخرین ، که جان دادم

Fable

افسانه عشق تو شدم آه و دریغا

ترسم که نمانم من و افسانه بماند